Roma’nın taş döşeli sokaklarında sabah güneşi yeni yükselirken, Forum’un önünde olağanüstü bir kalabalık toplanmıştı. Fısıltılar, endişeli bakışlar, meraklı gözler… Çünkü bugün Romalılar, Marcus Tullius Cicero’nun, imkânsız görünen bir davayı savunmasını izleyeceklerdi.

Mahkeme kapıları açıldığında içeri doğru ağır bir sessizlik çöktü. Babasını öldürmekle suçlanan bir genç adam, zincirlerin soğukluğuyla titreyerek içeri getirildi. Roma’da bir insanın işleyebileceği en korkunç suçlardan biriydi bu; toplumun gözünde bir evlat için düşünülebilecek en karanlık ihtimal…

Cicero, genç Roscius’un yanında durdu. Müvekkilinin omuzlarındaki çaresizliği hissettikçe içi burkuldu. Duruşma başlamadan önce kulağına eğilip yavaşça fısıldadı:

“Korkma. Gerçek konuştuğu sürece kimse seni susturamaz.”